| 1:27 | como mollér menguada, |
| 1:48 | mollér, sei confortada, |
| 5:10 | mollér; mas pero del nome non sei, foi de Roma sennor |
| 5:15 | Aquest' Emperador a sa mollér quería mui gran ben, |
| 5:22 | de que vos ja diss', a sa mollér a Emperadriz o déu, |
| 5:28 | catou séu irmão a sa mollér e namorou-s' entôn |
| 5:37 | a sa mollér, e ela lógo soltar mandou |
| 5:47 | de sa mollér, que, porque non quiséra con ela errar, |
| 5:64 | dizede-m' óra quen sodes ou dond'.” Ela respôs: “Mollér |
| 5:71 | “Aquesta mollér pera crïar nósso fillo muito val, |
| 6:9 | Havía en Engratérra | ũa mollér menguada, |
| 17:35 | O Emperador lle disse: “Mollér |
| 21 | Esta é como Santa María fez haver fillo a ũa mollér maninna, e depois morreu-lle, e ressocitou-llo. |
| 21:9 | mollér, que con coita de que maninna |
| 21:39 | Lóg' a oraçôn da mollér oída |
| 21:43 | Quand' esto viu a mollér, houve pavor |
| 25:35 | porque sei que santa mollér |
| 26:19 | foi con mollér sen bondade, |
| 31:24 | ante sa mollér estando, | diss' assí: “Santa María, |
| 31:36 | a sa mollér o vilão | diss': “Irei cras a mercado; |
| 38:29 | Mas ũa mollér, que por séus pecados |
| 42:32 | outra mollér ben quisésse | e que lle fosse leal. |
| 42:53 | de mi por que te partiste | e fuste fillar mollér? |
| 43:4 | de sa mollér, que havía | bõa e que muit' amava, |
| 43:15 | E a mollér fez promessa | que se ela fill' houvésse, |
| 46:36 | carn' en mollér. “E perdudos |
| 49:47 | mollér de córp' e de faiçôn, |
| 53:7 | Séu padre del éra mórto; | mas ũa póbre mollér |
| 55:32 | “Mia Sennor, éu a ti venno | como mollér que se sente |
| 58:16 | e que a fillasse pois por mollér |
| 59:18 | mais como mollér rafez |
| 64 | Como a mollér que o marido leixara en comenda a Santa María non podo a çapata que lle déra séu entendedor meter no pée nen descalçá-la. |
| 64:5 | Santa María, que a mollér dun infançôn |
| 64:10 | por mollér, e foi-a pera sa casa levar. |
| 64:15 | Ante que movesse, disse-ll' assí sa mollér: |
| 64:47 | A mollér respôs: “Aquesto de grado farei, |
| 64:55 | Mais aquela vélla, com' éra mollér mui vil |
| 68:7 | pola mollér dun mercador |
| 75:33 | A mollér, a que pesava | de que quér que el mandasse, |
| 75:40 | “Na mollér e enos fillos | hei mia alma ja leixada.” |
| 75:79 | e aquesta mollér bõa | comungad' e assolvede, |
| 75:112 | E tan tóst' a mollér bõa | foi deste mundo passada. |
| 76 | Como Santa María déu séu fillo aa bõa mollér, que éra mórto, en tal que lle désse o séu que fillara aa sa omagen dos braços. |
| 76:5 | por ũa mollér que muito se fïar |
| 76:7 | Esta mollér bõa houv' un fillo malfeitor |
| 76:15 | E como mollér que éra fóra de séu sen |
| 76:31 | Quand' a mollér viü o gran miragre que fez |
| 77 | Esta é como Santa María sãou na sa igreja en Lugo ũa mollér contreita dos pées e das mãos. |
| 77:5 | por ũa mollér que havía tolleito |
| 81 | Como Santa María guareceu a mollér do fógo de San Marçal que ll' havía comesto todo o rostro. |
| 81:17 | ũa mollér que lle fez |
| 81:29 | mollér, que lógo tornou |
| 84 | Como Santa María resuscitou a mollér do cavaleiro, que se matara porque lle disse o cavaleiro que amava mais outra ca ela; e dizía-lle por Santa María. |
| 84:16 | cada noite s' esfurtava | de sa mollér e dos séus |
| 84:19 | El aquest' assí dizendo, | sa mollér mentes parou |
| 84:25 | A mollér entôn calou-se, | que lle non falou mais i; |
| 84:39 | E fillou sa mollér lógo | e deitó-a, sen mentir, |
| 84:44 | mia mollér que muit' amava | perdí polo téu amor; |
| 84:49 | o rógo que me feziste | e a ta mollér viveu |
| 84:51 | El entôn tornou-se lógo | e foi sa mollér veer, |
| 86 | Como Santa María livrou a mollér prenne que non morresse no mar e fez-lle haver fillo dentro nas ondas. |
| 86:5 | ben como guardou ũa póbre mollér |
| 86:24 | que ũa mollér prenne entrou per i; |
| 86:27 | A póbre mollér, macar quis, non fogiu, |
| 86:31 | A mollér sen falla coidou a fĩir |
| 86:40 | este miragre daquela mollér fez, |
| 98 | Como ũa mollér quis entrar en Santa María de Valverde e non pude abrir as pórtas atẽen que se mãefestou. |
| 98:13 | u vẽo aquesta dona, | mui póbre mollér, |
| 104 | Como Santa María fez aa mollér que quería fazer amadoiras a séu amigo con el córpo de Jesú-Cristo e que o tragía na touca, que lle corresse sángui da cabeça atá que o tirou ende. |
| 104:20 | mai-la hóstïa na boca | aquesta mollér guardou, |
| 104:32 | ond' aquesta mollér éra, | per com' end' éu apres' hei, |
| 104:36 | “Di, mollér, que foi aquesto, | ou quen te tan mal feriu?” |
| 104:47 | A mollér se tornou lógo | à eigreja outra vez, |
| 105 | Como Santa María guareceu a mollér que chagara séu marido porque a non podía haver a sa guisa. |
| 108:46 | que sa mollér emprennar |
| 114:4 | de Salas por ũa mollér que havía |
| 115:20 | dũa mollér andante |
| 115:36 | Est' hóme e sa mollér |
| 115:60 | por con sa mollér jazer. |
| 115:66 | A mollér chorand' entôn, |
| 115:97 | a mollér foi encinta |
| 117 | Como ũa mollér prometera que non lavrasse no sábado e per séu pecado lavrou, e foi lógo tolleita das mãos; e porên mandou-se levar a Santa María de Chartes, e foi guarida. |
| 117:4 | en Chartres por ũa mollér que jurad' havía |
| 118:5 | en Saragoça dũa mollér i |
| 122 | Como Santa María resucitou ũa infante, filla dun rei, e pois foi monja e mui santa mollér. |
| 123:18 | candea da Virgen, bẽeita mollér. |
| 125:86 | farei mui de bõa mente; | mais este, de que soon mollér, |
| 127:43 | A mollér de sonnar esto | houv' ende mui gran sabor, |
| 131:9 | e sa mollér Jordana, segund' oí, |
| 131:27 | Mais la santa dona, sa mollér, que fez? |
| 131:45 | ta mollér, mio róga, a bõa fiíz, |
| 131:67 | E ele lles contou que por sa mollér |
| 132 | Esta é como Santa María fez ao crérigo que lle prometera castidade e se casara que leixasse sa mollér e a fosse servir. |
| 132:4 | por mollér que seja nada, |
| 132:51 | se el mollér non prendía. |
| 135:37 | por mollér. E quen cousir |
| 135:111 | esta moça por mollér.” |
| 136 | Esta é como en térra de Pulla, en ũa vila que há nome Fója, jogava ũa mollér os dados con outras compannas ant' ũa eigreja; e porque perdeu, lançou ũa pédra que déss' ao Meninno da omage de Santa María, e ela alçou o braço e recebeu o cólbe. |
| 136:5 | sobr' un malfeito que fez ũa mollér astrosa, |
| 136:15 | Ũa mollér aleimãa, tafur e sandía, |
| 136:24 | lógo foi por séu mandado a mollér fillada, |
| 139 | Como Santa María fez que falasse o Fillo que tiínna nos braços ao da bõa mollér, que lle disse: “papa!” |
| 146:70 | mais como coitada mollér |
| 146:78 | mollér coitada; mas con fé |
| 146:94 | mollér bõa e mui fïél, |
| 147 | Como ũa mollér póbre déu sa ovella a guardar a un ovelleiro, e quando ao trosquïar das ovellas vẽo a vélla demandar a súa e o ovelleiro disse que a comera o lobo, chamou Santa María de Rocamador, e a ovella braadou u lla tiínna o ovelleiro asconduda e disse: “ei-me acá, ei-m' acá.” |
| 147:4 | por ũa póbre mollér |
| 147:10 | Aquesta mollér mesquinna |
| 153 | Como ũa mollér de Gasconna, que desdennava a romaría de Santa María de Rocamador, disse que, se a alá non levass' ũa séla en que siía, que nunca iría alá. |
| 161:9 | e sa mollér e séus fillos | e vestía e calçava, |
| 168 | Esta é dun miragre que fez Santa María de Salas por ũa mollér de Lérida que lle morreron séus fillos, e o postremeiro ressucitou-llo Santa María, que havía tres días que éra mórto. |
| 168:16 | Ũa mollér morava i |
| 168:39 | E lóg' a mollér sen tardar |
| 171 | Como ũa mollér de Pédra-Salze ía con séu marido a Salas, e perderon un fillo pequeno en un río, e foron a Salas e achárono vivo ant' o altar. |
| 171:15 | de sa mollér, e prometer |
| 179 | Como ũa mollér que éra contreita de todo o córpo se fez levar a Santa María de Salas e foi lógo guarida. |
| 179:10 | dũa mollér, direi qual, |
| 184:8 | u ũa mollér morava | que éra prenn' ameúde |
| 186 | Esta é como Santa María guardou ũa mollér do fógo, a que querían queimar. |
| 186:19 | a ta mollér que amavas mais ca ti, |
| 186:26 | e disse-lle: “Ves ta mollér com' está!” |
| 186:35 | daquesta mollér que tan gran tórto fez, |
| 186:44 | ca en maior coita nunca foi mollér; |
| 188:1 | Coraçôn d' hóm' ou de mollér | que a Virgen muit' amar, |
| 191:4 | a ũa mollér que éra | dun castélo que chamado |
| 201:18 | que o matou mui tóste | como mollér sandía. |
| 203 | Como Santa María acrecentou a farinna a ũa bõa mollér porque a dava de grado por séu amor. |
| 203:6 | a ũa súa amiga | que éra santa mollér. |
| 206 | Como o Papa Leôn cortou sa mão, porque éra tentado d' amor dũa mollér que lla beijara, e pois sãó-o Santa María. |
| 206:9 | que por mui gran fremosura | de mollér o enganou, |
| 212 | Como ũa bõa dona de Toledo emprestou un sartal a ũa mollér póbre por amor de Santa María, e furtaron-llo, e fez-llo ela cobrar. |
| 212:3 | Com' avẽo en Toledo | a ũa bõa mollér |
| 212:25 | e ũa mollér furtou-llo | e foi-se per un logar |
| 212:26 | a 'scuso, e nona pode | hóme nen mollér veer. |
| 212:35 | A mollér que o furtara | fora-se lógo saír |
| 212:44 | que séu sartal lle levava | aquela mollér per i; |
| 213 | Como Santa María livrou ũu hóme bõo en Terena de mão de séus ẽemigos que o querían matar a tórto, porque ll' apõían que matara a sa mollér. |
| 213:11 | Aquest' hóm' éra casado | con mollér que el cuidava |
| 213:18 | fezo como mollér maa, | non quis albergar senlleira. |
| 213:75 | de sa mollér que matara, | com' eles ante creían. |
| 216 | Como Santa María se mostrou en semellança da mollér do cavaleiro ao démo, e o démo fugiu ant' ela. |
| 216:7 | Ela dun bon cavaleiro | mui rico éra mollér, |
| 216:12 | e vóssa mollér tragede | a un mont', e falarei |
| 216:16 | que sa mollér ll' adussésse, | mui grand' algo ll' amostrou. |
| 216:18 | e disso-ll': “Ai, mollér, treides | hoge mig' a un logar.” |
| 216:34 | en trager Santa María | e a ta mollér leixar.” |
| 216:44 | e foi-s' u sa mollér éra | e contou-lle quanto viu, |
| 221:16 | mollér del Rei Don Alfonsso, | por que el passou a sérra |
| 221:20 | e un hespital fazía | el, e sa mollér lavrava |
| 224:16 | un hóme casado ben | con sa mollér que amava, |
| 224:21 | Mais sa mollér emprennou, | e u cuidou que folgasse |
| 224:23 | Ca u pariu sa mollér, | naceu-ll' entôn ũa filla |
| 224:27 | O bon hóm' e sa mollér | foron entôn mui cuitados |
| 235:59 | ardeu a carne daqueles | que non querían mollér; |
| 236 | Como ũa mollér perigoou no mar, e tragía un fillo pequeno nos braços; e feze-a Santa María per cima das aguas andar de pé, assí como iría per un mui bon chão. |
| 236:4 | por ũa mollér mesquinna | que no mar morrer cuidou |
| 236:13 | nen mollér dos que i éran, | se aquela sóa non, |
| 237 | Como Santa María fez en Portugal na vila de Santarên a ũa mollér pecador que non morresse ta que fosse ben confessada, porque havía gran fïança en ela e jujũava os sábados e as sas féstas a pan e agua. |
| 237:6 | que houve grand' ũa mollér; | e pois que o soubérdes |
| 237:9 | Esta mollér en Santarên, | com' aprendí, morava, |
| 237:14 | jajũava esta mollér | e non comía nada |
| 237:17 | Outro costum' esta mollér | vos direi que havía: |
| 237:21 | Vivend' esta mollér assí, | estand' en tal estado |
| 237:78 | e pois que viu assí seer | esta mollér mesquinna, |
| 241:12 | e com' é de costume, | por mollér a pedía. |
| 245:39 | dizede que nos daredes, | se non, a vóssa mollér |
| 246 | Esta é dũa bõa mollér que ía cada sábado a ũa eigreja que chaman Santa María dos Martires, e obridô-xe-lle, e depois foi alá de noite, e abriron-xe-lle as pórtas da eigreja. |
| 246:5 | dũa mui bõa crischãa | mollér que morava i, |
| 246:21 | muit' ende maravillada, | porque mollér nen barôn |
| 246:35 | dizendo: “Sennor, quen sodes, | que a tan póbre mollér |
| 246:39 | Quand' a bõa mollér esto | oiu, lógo se deitou |
| 255 | Como Santa María guareceu a mollér que fezéra matar séu genrro polo mal prez que ll' apõían con el, que non ardeu no fógo en que a meteron. |
| 255:40 | e sa mollér, que por el foi, achou |
| 255:62 | mandou fillar lóg' aquela mollér, |
| 255:103 | a mollér desto non sentiu nada; |
| 256:9 | e sa mollér, a Reínna | Dona Beatriz, mandou |
| 256:12 | e quando foi na cidade, | peor enferma mollér |
| 258:8 | e ũa mollér mui bõa, | que amava mais ca si |
| 262 | Como Santa María guareceu no Poi ũa mollér que éra sorda e muda. |
| 262:19 | vez que nunca foi cantada. | Mas ũa mollér ficou, |
| 262:31 | E pois foron na eigreja, | lógo a mollér saiu |
| 264:21 | como mollér que fosse | mui ben faïçõada, |
| 268:39 | Pois que a oraçôn feita | houv' esta mollér coitada, |
| 269:3 | Dest' un gran miragre fezo | por ũa bõa mollér |
| 269:7 | Aquesta mollér havía | un fillo que mui gran ben |
| 271:42 | e porên serví-la deve | tod' hóm' e toda mollér. |
| 272:10 | por ũa mollér errada | que s' i foi mãefestar. |
| 272:11 | Esta mollér que vos digo, | com' este miragre diz, |
| 272:29 | Quand' a mollér oiu esto, | chorou tan muito os séus |
| 272:35 | ant' a mollér e rogou-lle | que muito ll' éra mestér |
| 272:36 | que a Déus por el rogasse, | ca nunca ja per mollér |
| 272:49 | e a mollér depois sempre | a serviu, e porên sei |
| 285:12 | falava d' outra mollér. E por aquesto a essa |
| 285:48 | maldizendo quen nunca | por mollér creería. |
| 287 | Como Santa María de Scala, que é a par de Jénüa, livrou ũa mollér de mórte que ía alá per mar en romaría. |
| 287:4 | que mostrou Santa María | por ũa bõa mollér |
| 287:16 | “Ai, mollér, por Déus, vaamos | ambos fazer oraçôn |
| 287:33 | e quando foi aa pórta, | viu sa mollér i seer |
| 291:9 | houv' ũa mollér per força, | e con medo fugiu d' i |
| 292:29 | mostrou por el sempr' e móstra, | e sa mollér Beatriz |
| 294 | Como ũa mollér que jogava os dados en Pulla lançou ũa pédra aa omagen de Santa María, porque perdera, e parou un ángeo de pédra que i estava a mão e recebeu o cólbe. |
| 294:9 | fillou-s' a jogar os dados | ũa mollér muit' astrosa |
| 294:11 | Aquesta mollér cativa | foi de térra d' Alemanna; |
| 294:23 | Ond' esta mollér sandía | viu ũa pédr' e fillou-a, |
| 294:30 | a mollér e dar con ela | foron nas chamas ardentes. |
| 296:26 | pois me fillou por madre | Déus, seend' éu mollér.” |
| 298 | Como Santa María de Seixôn guariu ũa mollér de demónio. |
| 298:11 | Ũa mollér bõa, por vos non mentir, |
| 298:20 | e saiu-s' entôn esta mollér assí |
| 298:29 | a mollér, daquesta guisa começou |
| 298:40 | assí como faz mollér mui pecadriz; |
| 298:48 | qual nunca mollér houve nen haverá; |
| 298:53 | daquela mollér que se quitasse fez, |
| 305 | Como Santa María fez ũa carta de pẽedença que tragía ũa mollér pesar mais en ũa balança que quant' haver poséron na outra |
| 305:7 | Esto foi dũa mesquinna | mollér que pecador éra, |
| 305:16 | e a mollér mui de grado | a fillou e pois guardou-a |
| 306:28 | ca vedes que ten a cinta | como mollér prenne ten |
| 306:33 | juso com' a mollér virgen, | e lógo lle descreceu |
| 308 | Como Santa María guariu ena cibdade de Rara ũa mollér hidrópica. |
| 308:6 | por ũa mollér a Virgen, | que non houve nen há par. |
| 308:7 | Aquesta mollér punnava | sempr' en servir e honrrar |
| 308:31 | E lóg' a mollér foi sãa, | e fezo missa cantar |
| 312:42 | de fazer mollér manceba | saír tóste de cordura. |
| 314:13 | de toda aquela térra, | e diss' a sa mollér: “Ven |
| 314:21 | sa mollér que i folgasse; | mais a que o mundo ten |
| 314:26 | que a mia mollér dissésse | que vẽésse pera mi?” |
| 315:8 | ũa mollér mesquinna, | e séu fillo crïava |
| 315:35 | A mollér fillou lógo | séu fill' e foi correndo |
| 316:43 | que enquant' éu vivo seja, | nunca por outra mollér |
| 318:18 | a foi toda, e a prata | déu a ũa sa mollér. |
| 318:22 | se fillou, dizendo muito: | “Hóm' ou mollér que soubér |
| 321:18 | assí que a mollér bõa | ficou ên cona espinna. |
| 321:19 | A mollér con esta coita | non sabía que fezésse |
| 321:23 | E disse-ll': “Ai, mollér bõa, | se Nóstro Sennor m' ajude, |
| 325:12 | mollér a que davan pẽa | cada día muit' esquiva |
| 325:59 | Entôn a mollér lles disse: | “éu sõo póbr' e mesquinna, |
| 325:69 | des i aa mollér bõa | porende algo fezéron, |
| 326:22 | guardava-as ũa póbre mollér. |
| 327:8 | ca ũa mollér séu pano | foi dar en ofereçôn |
| 327:13 | e porend' a mollér bõa | fora-o põer alí |
| 331:11 | Ũa mollér houv' un fillo | que mui mais ca si amava, |
| 331:30 | come a mollér transsida | que ni un nembro non mece. |
| 332:47 | Lógu' entôn a abadessa, | que éra bõa mollér, |
| 334:17 | E sa mollér con maldade | entôn vinno temperou |
| 335:24 | de mollér con fill' en braço | con mui póbre vestidura, |
| 335:30 | Diss' entôn a mollér bõa: | “Vél da farinna me dade, |
| 335:43 | E a bõa mollér lógo | foi catar u a leixara, |
| 335:47 | ũa mollér con séu fillo, | que agor' aquí estava.” |
| 335:70 | de mollér con fill' en braço, | de duvida m' ên sacade.” |
| 343:11 | Ond' avẽo en Caorce | dũa mollér que sa filla |
| 345:71 | a sa mollér a Reínna, | que jazía eno leito |
| 346 | Como Santa María guariu ũa mollér d' Estremoz do braço e da garganta que ll' inchara. |
| 346:11 | Aquesta mollér manceba | éra e grand' e fremosa, |
| 347:7 | Eno reino de Sevilla | ũa mollér bõa éra, |
| 347:23 | Assí a Santa María | fez aquela mollér tórto |
| 353:5 | per que hajamos o reino | de séu Fill', ond' a mollér |
| 356:13 | punnavan de a haveren. | Mais esta santa mollér |
| 357 | Como Santa María do Pórto guareceu ũa mollér que vẽéra a sa casa en romaría e havía a boca tórta e os nembros; e começa assí: |
| 357:5 | en ũa mollér coitada | que o rostro todo tórto |
| 357:7 | Dona Sancha nom' havía | esta mollér, e vẽéra |
| 359 | Como Santa María do Pórto se doeu dũa mollér que vẽo aa sa igreja en romaría, a que cativaran un séu fillo; e sacó-o de cativo de térra de mouros e poso-llo en salvo. |
| 359:6 | fora con mollér e fillos, | que el mui de coraçôn |
| 361:29 | fezéron mui rico leito, | e come mollér que jaz |
| 361:31 | come mollér que parira. | E as monjas arredor |
| 368 | Como Santa María do Pórto guariu ũa mollér dũa coobra que tragía eno ventre, e havía ben tres anos. |
| 368:7 | Ũa mollér morava | cabo Santa María |
| 368:27 | A mollér outro día | meteu-se na carreira; |
| 368:40 | Entôn abriu a boca | a mollér, e vermella |
| 369 | Como Santa María guardou de mal ũa bõa mollér de Santarên dun alcaide malfeitor, que a quiséra meter en pérdeda de quant' havía por ũa sortella que lle deitara en pennor. |
| 369:4 | a ũa mollér mesquinna, | e de gran coita tirasse. |
| 369:9 | En Santarên contiu esto | a ũa mollér tendeira, | que sa cevada vendía, |
| 369:18 | daquela mollér, dizendo | que a tiínnan por louca, | e muit' ende posfaçavan. |
| 369:29 | ca enquanto ũu deles | recebía a cevada | que ll' a bõa mollér dava, |
| 369:34 | que fossen lógo correndo | a aquela mollér bõa | e lle déssen séus dinneiros, |
| 369:36 | e se non, que quant' havía | a mollér que llo fillasse. |
| 369:38 | a aquela mollér bõa, | e pediron-ll' a sortella | d' ouro fin, ca non d' arente, |
| 369:49 | A mollér, quando viu esto, | con mui gran coita chorando | diss': “Ai, Virgen glorïosa, |
| 369:61 | A bõa mollér coitada | foi tanto daqueste feito, | que sól non soube consello |
| 369:71 | Diss' un deles: “éu o trago, | que con mia mollér cẽasse, |
| 371 | Como Santa María do Pórto guariu ũa mollér que perigoara dũa pinaça e caera no mar. |
| 371:28 | mais ũa mollér i éra | e chamou, segund' oí, |
| 372 | Como vẽo ũa mollér de Névra, que raviava, a Santa María do Pórto, e apareceu-lle Santa María de noit' e guareceu-a. |
| 372:4 | que a Virgen bẽeita | fez por ũa mollér |
| 372:7 | Ũa mollér de Névla | foron trager alí, |
| 372:24 | e leixou ben guarida | a mollér daquel mal; |
| 372:28 | sa mollér e que éra | ja guarida mui ben |
| 378 | Como un hóme bõo con sa mollér, que morava na colaçôn de San Salvador de Sevilla, tiínna ũa sa filla doente pera mórte, e jouve tres días que non falou; e prometêrona a Santa María do Pórto, e guareceu. |
| 378:21 | sabê-lo, que en Sevilla | avẽo dũa mollér |
| 378:35 | Ca éu mia mollér tiínna | que ja quería transir, |
| 381:9 | de sa mollér Déus lle déra | aquele fillo barôn, |
| 383 | Como Santa María de Segónça guardou ũa mollér que quería entrar en ũa nave e caeu no mar, e guareceu e sacó-a Santa María. |
| 383:5 | por ũa mollér que tiínna | o coraçôn desejoso |
| 383:10 | ía essa mollér bõa, | e en est' éra sa cura. |
| 383:11 | Esta mollér ũa filla | havía que muit' amava, |
| 383:47 | E pois esta mollér bõa | pela Virgen foi guardada |
| 389:15 | de sa mollér el havía, | que mui mais ca si amava. |
| 392:20 | aquela mollér mesquinna. | E el todo-o negava, |
| 398:24 | a sa mollér, Dona Sancha, | foi chorand' aa igreja |
| 399 | Esta tricentésima nonagésima novena é como ena vila d' Élvas ũa mollér quiso matar séu fillo e meteu-lle ũa agulla pela cabeça, e apareceu-lle Santa María ante que o matasse e disse-lle que tomasse pẽedença. |
| 399:9 | a ũa mollér mui póbre, | e des i astroso, |
| 399:38 | e come mollér non faças | maa que se triga |
| 411:69 | que de ta mollér Ana | haverás tal herdeiro |
| 413:12 | fossen e en córpo de mollér achadas, |