| 1:64 | lle quis, atán grãada, |
| 5:42 | mas o Emperador, quando o atán mal parado viu, |
| 5:69 | Pois que o Cond' aquesto diss', entôn atán tóste, sen al, |
| 5:149 | a que vós fezéstes atán gran tórto, com' agor' aduz |
| 6:21 | Este cantar o meninno | atán ben o cantava, |
| 16:28 | viu con amores, atán tóste s' apercebeu |
| 34:22 | non cheiravan atán ben com' esta que emento. |
| 38:63 | atán muit' éran dela espantados |
| 45:63 | Tornou-s' o ángeo lógo; | e atán tóste que viron |
| 51:47 | a omagen atán alte | que chegou préto da teta, |
| 53:45 | ca o Espírito Santo | pos en el atán gran sen |
| 54:5 | atán muitas son as sas pïedades, |
| 61:26 | en sól ousar dizer atán gran folía. |
| 65:47 | Atán muit' andou per térras e per mares, |
| 67:33 | demais non havía hóme | que o atán ben soubésse |
| 78:24 | por un séu caleiro atán tóst' envïava |
| 81:27 | de que atán ben sãou |
| 82:9 | atán espantosos, que per ren guarir |
| 84:36 | e déu-se con el no peito | ũa ferida atán |
| 91:32 | que sofrer door atán descomũal. |
| 94:20 | ũa atán aguçosa |
| 103:18 | Atán gran sabor havía | daquel cant' e daquel lais, |
| 114:20 | das chagas mui grandes e atán maltreito, |
| 114:28 | foron lógo todas atán ben juntadas, |
| 119:42 | dizend': “Atán tóste sejan per ti connoçudos |
| 120:13 | per que atán pagados serán |
| 125:45 | E entôn atán fremoso | o crérigo lle pareceu |
| 129:20 | des i do ollo atán ben guaría |
| 131:22 | se foi atán tóst' e leixou-se caer. |
| 155:24 | muit' alégre do sant' hóme | atán tóste s' espediu |
| 155:44 | e el quando viu aquesto, | atán alégre se fez, |
| 158:19 | E el moveu atán tóste | e foi-se quanto s' ir pude | como ll' a Santa Reínna |
| 161:32 | Rei, que fez este miragre | por ela atán fremoso, |
| 165:19 | Quand' a gente de Tortosa | viron atán gran poder |
| 166:7 | Con esta enfermidade | atán grande que havía |
| 166:10 | e atán tóste foi são, | que non houv' i outros preitos. |
| 181:29 | atán gran medo da sina | e das cruzes i preséran, |
| 187:49 | porque lle atán ben déu quanto mestér havía. |
| 193:46 | e fezéron justiçá-los | como quen atán muit' érra. |
| 197:19 | mais ũa vez atán fórte | o fillou, que ben alí |
| 197:34 | e o que jazía mórto | atán tóste resurgiu, |
| 218:9 | mas dũa 'nfermedade | foi atán mal parado, |
| 218:11 | E dest' assí gran tempo | foi end' atán maltreito, |
| 228:11 | Quand' aquesto viu séu dono, | atán muito lle pesava |
| 242:19 | a Virgen Santa María. | Enas unllas atán ben |
| 244:24 | e pois que beveu do vinno, | atán fèrament' inchou |
| 254:1 | O nome da Virgen santa | atán muit' é temoroso, |
| 256:24 | que de todos estes maes | que atán tóste guarrei; |
| 274:12 | atán muito o dïabo, | que o houve de forçar |
| 282:24 | que me fillou atán tóste | lógo enos braços séus; |
| 284:29 | e atán tóst' o démo | se foi e o leixou, |
| 285:90 | e como começaste | atán gran bavequía |
| 292:12 | que en todo-los séus feitos | atán ben o ajudou, |
| 292:48 | tan rico e tan fremoso | e atán apósto é, |
| 293:8 | que atán ben remedava, | que havían ên sabor |
| 303:15 | atán gran medo havía | dela, que sól non ousava |
| 304:18 | atán tóste se matavan, | que sól non deitavan lume. |
| 305:18 | Mas atán muit' éra póbre | que pidía as rações; |
| 306:21 | o ángeo, como lógo | atán tóste s' emprennou; |
| 309:12 | éra o póbro de Roma | todo atán muit' amigo |
| 315:29 | teve-o muitos días | assí atán maltreito, |
| 318:32 | que se lle fez atán grande | o nariz, que lle deceu |
| 326:3 | Ca a Sennor que o atán ben dá |
| 329:31 | E pois los houve fillados, | atán tóst' ir-se cuidou; |
| 331:41 | foi assí que atán tóste | lle déu lógo sãidade: |
| 332:1 | Atán gran poder o fógo | non há per ren de queimar |
| 338:12 | E porend' o hóme bõo | atán gran ben lle quería |
| 345:61 | se perez' este mininno, | que é cousa atán béla, |
| 348:9 | mais atán muito fïava | na Virgen Santa María, |
| 349:13 | que a quantos la viían | éra atán gracïosa |
| 352:41 | e meteu outras tan bõas | e atán ben cooradas, |
| 354:13 | aquel Rei; e por aquesto | atán gran ben lle quería |
| 354:25 | ca lle pose o cavalo | del Rei o pé atán fórte |
| 355:99 | Quando o todos oíron | falar atán estrevudo, |
| 368:31 | a Cáliz atán tóste | que for a madurgada, |
| 369:30 | o outro de sobr' un leito, | u poséra a sortella, | atán tóste lla furtava. |
| 415:9 | e macar el atán poderos' é, |