| A:11 | meteu i, e ar pobrou |
| B:21 | dos miragres que ela fez; e ar |
| 1:31 | E non ar quéro obridar |
| 1:51 | E ar quéro-vos demostrar |
| 3:13 | Pois ar fez perdôn haver |
| 5:156 | nen ar vestiría pano de seda nen pena de gris, |
| 8:23 | ar pousou-lle na vïóla; | mas o frade mui felôn |
| 17:32 | a dona, lógo o dém' ar chamou, |
| 20:17 | E ar todavía |
| 28:35 | E as donas ar rogou |
| 29:11 | Nen ar entalladas non |
| 31:12 | e ar van-x' i muitos sãos, | que dan i sa caridade; |
| 35:29 | que depois a Ingratérra | ar passou e, com' oí, |
| 35:37 | e estando en aquesto, | ar houvéron gran pavor, |
| 39:27 | da omagen nen ar foi afumada, |
| 41:16 | ar déu-lle Paraíso. |
| 45:23 | E des i ar cuidou lógo | de meter i gran convento |
| 45:43 | Os dïabos ar disséron: | “Esto per ren non faremos, |
| 46:67 | fez, e ar |
| 47:29 | Pois entrou na eigreja, | ar pareceu-ll' entôn |
| 49:13 | E ar acórre-nos aquí |
| 49:23 | de roméus ar foi guarecer |
| 51:49 | E ar aprix al, |
| 57:81 | e ar mudo sen fala |
| 64:27 | E ar ele, chorando muito dos ollos séus, |
| 70:19 | ‘A’ ar diz que AVEREMOS |
| 74:39 | E ar viron com' estava o pintor |
| 75:97 | E ao crérig' ar disse: | “Ide-vos, ca ben fezéstes, |
| 75:103 | e ar viu a casa chẽa, | per com' éu achei escrito, |
| 81:9 | fógo, e ar outrossí |
| 82:20 | “Pois vós non podedes, ar leixad' a mi, |
| 85:22 | ar viu-a espért' estando, de que foi ben cérto; |
| 85:38 | dos judéus, que as cozían e pois ar assavan |
| 90:5 | e ar sen companneira |
| 90:11 | e ar sen companneira |
| 90:17 | e ar sen companneira |
| 90:23 | e ar sen companneira |
| 90:29 | e ar sen companneira |
| 93:10 | e ar mui leterado e de bon solaz; |
| 94:6 | e ar quér-nos encobrir |
| 97:76 | nonos ar quis de tal feito creer. |
| 113:8 | foi e ar leixou-se caer. |
| 116:55 | os ar fez pois acender |
| 121:27 | E ar viron ũa dona | ũa guerlanda fazer |
| 124:8 | da térra e ar do outro | que é chamado Mẽor; |
| 125:34 | que ar tornaron a ela, | e un deles tan muit' andou |
| 125:39 | E o crérigo ll' ar disse: | “Tórna-t' alá, amigo méu, |
| 127:48 | houvéron e ar loaron | muito a que tanto ben |
| 128:48 | Outro día ar disséron | sa missa, mas non aginna; |
| 131:48 | non quix que morresses, e ar guardar-t-ei |
| 138:15 | E ar mandaron-lle que lógo saír |
| 141:28 | des i ar fez-lle sinal que lógo de chão |
| 143:17 | da Santa Virgen, e com' ar fĩir |
| 146:17 | dela e ar do séu haver |
| 147:2 | ar fez pois ũa ovella | ela falar ũa vez. |
| 155:28 | ar fugiu-lle lóg' a agua, | per quanto éu aprendí; |
| 155:53 | sempre nas mui grandes coitas | e ar guarda-os de mal; |
| 162:39 | E ar fez come sabedor |
| 163:2 | e ar, se se ben repente, | per ela póde cobrá-la. |
| 164:2 | outrossí ar deve deles | seer en todo guardada. |
| 174:2 | outrossí ar praz-lle muito | de quen s' ende ben repente. |
| 175:45 | e ar chamou muita gente, | que alá sigo levava |
| 175:70 | ar fez que prendesse mórte | qual buscou por sa maldade. |
| 187:20 | e toda aquela noite ar rezaron des ên |
| 193:35 | E depois lles ar contava | como sempre as vigías |
| 195:119 | e ar enterraron |
| 201:21 | e ar fez outro fillo; | e lógo que foi nado, |
| 201:22 | mató-o; ar fez outro | que pos per esta vía. |
| 203:20 | a arca.” E diss' a madre: | “Ar ide pero alá.” |
| 204:21 | e des i ar começaron | elas de mui gran lezer |
| 206:16 | que nunca ar parou mentes | ena missa, nen de si |
| 208:13 | e demais ar comungavan | por se mellor encobrir; |
| 208:33 | da Virgen cono séu Fillo | sobr' ele, e ar sentiu |
| 208:43 | E repentiron-se muito | e ar choraron assaz, |
| 215:46 | e ar mandou a omagen | lógo levar a Grãada. |
| 218:20 | e ar da outra parte | a sa gran pobridade; |
| 218:28 | e quand' en Carrôn foron, | ar cégo o acharon, |
| 221:4 | fillou dela e pres carne; | ar porque de sa natura |
| 221:14 | E ar éra i sa madre, | a que muit' ende prazía, |
| 222:39 | Nós outrossí ar loemos | a Virgen Santa María |
| 224:22 | con fill' ou filla, entôn | ar vẽo-ll' outra rancura. |
| 225:14 | a Hósti', ar quis o sángui | consomir do glorïoso |
| 225:21 | e pero andava viva, | non ar quis que o mordesse, |
| 226:36 | nen ar que morressen come os dacá |
| 231:7 | Ar mui gran sen ll' houve dado |
| 232:11 | Des i éra mui fremoso | e ar sabía voar |
| 232:31 | Pois que sa oraçôn feita | houve, ar tornou-s' entôn |
| 235:75 | E ar foi-o conortando, | ca maltreit' éra assaz, |
| 238:33 | cativ'? E non sabes esto, | nen t' ar quéres connoscer |
| 243:10 | tragían e ar caçavan | con eles muitas sazões |
| 251:35 | os braços que llo désse. | E ela ar tendeu |
| 258:35 | se fillou, e depois esto | ar direi-vo-lo que fez: |
| 261:74 | e a sa Madre non ar quis leixar |
| 263:7 | de Déus, e que ar sejamos | sen coita e sen door; |
| 263:29 | e lógo serás guarido | e ar cobrarás téu sen.” |
| 263:30 | E el, poi-la viu fremosa | e ar vestida tan ben, |
| 269:25 | “Mia Sennora, ben vennades.” | E ar, com' en responder, |
| 269:27 | E ar diss' outra vegada: | “De bõa mente verrei.” |
| 269:32 | fosse vĩud', e ar disse | que non leixasse per ren |
| 269:35 | Ar disse-m' outra vegada, | que se éu pesseverar |
| 274:44 | e na óbra que leixara | por fazer ar começou; |
| 275:39 | E pois beveron, ar fillaron-s' a ir |
| 280:8 | e ar faz ressocitá-los mórtos |
| 280:16 | e das vírgẽes ar é padrõa, |
| 283:39 | nena missa non ar cantou; |
| 283:47 | nen ar pode mostrar razôn, |
| 286:5 | e non sofre que maltreitos | ar sejan nen en desdên |
| 288:19 | E ar cantavan un vésso | en que diz de com' honrradas |
| 292:14 | e se ben obrou por ela, | ben ll' ar pagou séu jornal. |
| 292:23 | E ar fezo-ll' a sa mórte | que polo mellor morreu |
| 295:11 | E outrossí nas sas féstas | ar fazía-lle mudar |
| 296:5 | e fazendo tod' esto, | ar deve-a loar |
| 298:5 | amor nos ar móstra de por nós rogar |
| 300:17 | de Déus e ar perdõados |
| 300:55 | E ar haja pïadade |
| 301:15 | que en tal prijôn non moira | nen ar seja justiçado; |
| 305:15 | Tod' esto lle pos en carta, | e des i ar seelou-a; |
| 306:13 | mas depois ar foi eigreja | do apóstol San Joán, |
| 307:20 | vólta con gran pédra, e ar outrossí |
| 310:9 | E ar foi de Déus amada, |
| 310:12 | ar foi seendo meninna. |
| 311:26 | chorou por el e ar disse | paravlas contra a fé, |
| 311:33 | tornado daquel corisco; | e ar disse dessa vez |
| 312:40 | per que a haver podésse, | e ar catou mandadeiras |
| 318:30 | nen ar valer non lle pode | física de Monpislér. |
| 322:22 | que fôlego non podía | coller nen ar falar nada. |
| 327:27 | ante todos, e chorando | ar fillou-s' a repentir, |
| 328:28 | e indo muitas vegadas | a Cádiz e ar tornando, |
| 328:35 | e ar dizer-ll' outro nome, | de que han gran desconórto |
| 328:45 | e ar outros das orellas | porende foron fanados, |
| 329:19 | virgen; e des que foi prenne | ar pariu fillo barôn |
| 329:20 | e depois ar ficou virgen, | e demais houve tal don |
| 332:21 | por gran frío que fazía, | e ar deitaron lógu' i |
| 332:48 | foi alá, e o convento | ar foi i mui volontér; |
| 335:80 | e esto foi lógo feito; | e ar rogou que rogassen |
| 336:5 | assí ar busca a Virgen | santas e mui verdadeiras, |
| 336:13 | quant' el mais loar podía, | e por séu amor ar dava |
| 341:13 | e de comer pouc' havía, | ar andava mal vestida, |
| 341:33 | que tórto non me fezéstes, | e ar quéro que saltedes |
| 345:24 | mover, e ar mandou lógo | sacar séu pendôn mui tóste |
| 345:27 | E el estand' en aquesto, | ar vẽo-ll' outro mandado |
| 350:7 | e ar punnas todavía |
| 351:15 | Outros ar corrían vacas | que fazían pois matar, |
| 352:44 | os céos maravillosos | e ar pos a térra juso, |
| 353:52 | e ar enmagrecer muito, | e disso com' en solaz |
| 355:38 | e atá en Vila-Sirga | non llo ar houv' enmentado. |
| 356:29 | e pois a Santa María | ar foron loores dar |
| 366:21 | que levavan séus falcões | de garça, e ar grüeiros; |
| 368:21 | ar disséron-ll' en sonnos: | “Aínda tu comprida |
| 369:26 | e ar déron-ll' a sortella, | que en pennos a tevésse | atá que fosse pagada. |
| 369:62 | de si nen ar que fezésse, | e diss': “Ai, Santa María, | tu que és lum' e espello |
| 369:84 | mandou; e poi-lo viu, lógo | ar mandou que se calasse. |
| 369:94 | ar disse-ll' el a verdade | en como a enganara, | e déu-s' ende por culpado |
| 378:29 | tallar séu padr' e aginna | as candeas ar comprou. |
| 380:34 | imos, ar |
| 380:37 | Ar en dar-lle loor |
| 381:14 | que ben como llo Déus déra, | assí llo ar foi toller. |
| 381:29 | e en chorando a Virgen | ar fillaron-s' a loar |
| 383:23 | E poi-lo houvéron visto, | ar fezéron romarías |
| 384:8 | nas Vidas dos Santos Padres | e ar mui ben escrivía; |
| 384:18 | nunca houv' en fremosura, | ar é mellor das mellores. |
| 386:2 | ar avondou de pescado | un rei con mui gran companna. |
| 386:24 | e ar outorgou-lles lógo | quant' houvéron demandado |
| 401:54 | algo que ll' hóme faça | neno ar quér servir, |
| 401:80 | Esto por don cho peço, | e ar pidir-ch-ei al: |
| 404:16 | e ar dava de grado séu haver; |
| 404:45 | e ar os beiços desfez e mordeu, |
| 406:17 | guard' e de coitas | e ar d' avolezas. |
| 407:22 | e o poder do córpo si ll' ar tolleu, |
| 410:31 | ‘A’ ar mostrou carreira tal |
| 411:9 | com' éra de gran guisa, | e dos Reis ar contaron |
| 414:13 | e ar foi-o en aquela sazôn |
| 414:45 | que nos non nuza, e ar d' ocajôn |
| 418:36 | loores e ar rogar-lle | que nos faça perdõar |
| 420:20 | pelo ángeo santo, | e ar de Déus prennada, |
| 420:68 | de Déus e ar dos santos, | e nóssa avogada. |
| 424:36 | ar í-lo-ei éu connocer.” |
| 427:31 | nen ar houvéron tempo d' aprender, |
| 427:46 | E muitas coitas ar foron sofrer |