| 5:45 | Quando foron ambos a ũa parte, fillou-s' a chorar |
| 15:90 | e sei de nós ambos vingador.” |
| 25:44 | ambos se foron mantenente, |
| 38:45 | E déu no Fillo, que ambos alçados |
| 38:47 | e macar non llos houv' ambos britados, |
| 43:9 | de Salas ambos vaamos, | ca quen se en ela fía, |
| 43:19 | E pois aquesto dit' houve, | ambos fezéron tornada |
| 53:9 | per que s' ambos governavan; | mas quen m' ascoitar quisér, |
| 55:15 | Ambos assí estevéron | ta que ela foi prennada; |
| 64:23 | Outro día foron ambos a missa oír, |
| 65:184 | ambos de sũu, e cada noite viron |
| 67:55 | Ond' avẽo que un día | ambos jantando siían |
| 84:57 | fezéra daquela dona; | mas lóg' ambos, dessa vez, |
| 89:67 | ambos fazer crischãos, |
| 105:39 | foron os novios ambos enserrados |
| 118:22 | méu marido que ambos somos séus, |
| 125 | Como Santa María fez partir o crérigo e a donzéla que fazían voda, porque o clérigo trouxéra este preito pelo démo, e fez que entrassen ambos en orden. |
| 125:99 | ambos los meteu en orden | por prazer da Emperadriz |
| 127:17 | que ambos en romaría | fossen fazer oraçôn |
| 131:13 | por esto fez a ambos Déus atal ben |
| 132:56 | porque ambos vivirían |
| 132:119 | lógo ambos s' abraçaron, |
| 135 | Como Santa María livrou de desonrra dous que se havían jurados por ela quando éran meninnos que casassen ambos en uno, e fez-lo ela comprir. |
| 135:27 | assí que ambos por séus |
| 171:20 | ond' ambos foron goiosos. |
| 171:36 | ambos come perdidosos. |
| 177:13 | mai-los ollos da cabeça | ambos tirar-llos mandou, |
| 185:30 | e sobr' esto fossen ambos | sas juras grandes fazer. |
| 218:10 | per que ficou tolleito | d' ambos e dous los lados. |
| 224:33 | que faz grandes en Terena; | porend' ambos outorgaron |
| 224:35 | E ambos de Béja 'ntôn | se saíron pois un día |
| 241:69 | Ambos fillaren ôrdin | tevéron por gran viço, |
| 248:15 | E sacaron os cuitélos | lóg' ambos por se ferir; |
| 248:19 | E assí como os braços | foron ambos estender |
| 251:15 | séu fillo. E de pédra | éran ambos non d' al, |
| 255:21 | Ela e séu sennor ambos déron |
| 259:12 | lles diss': “Amigos, id' ambos a mi |
| 259:20 | partid', e ambos mui de coraçôn |
| 259:27 | Foron-s' ambos dalí en grand' amor |
| 261:26 | farei ambos; mas ant' a jajũar |
| 275:19 | E levando-os ambos a grand' afán, |
| 285:83 | Assí ambos estevéron viçosos a séu talán, |
| 287:16 | “Ai, mollér, por Déus, vaamos | ambos fazer oraçôn |
| 287:42 | e ambos en romaría | foron a Jerusalên. |
| 289 | Como Santa María de Tocha guariu un lavrador que andava segando en día de San Quirez, que se lle cerraron os punos ambos. |
| 292:36 | non quis que se desfezéssen, | ca ambos éran ben séus |
| 292:41 | e en ricos mõimentos | os fez ambos sepelir, |
| 292:83 | Entôn ambos o contaron | al Rei, a que proug' assaz, |
| 309:47 | Entôn ambos atenderon. | E quand' aquel día vẽo, |
| 311:15 | Entôn ambos s' acordaron | por en romaría ir |
| 312:51 | Ambos lógu' en outra noite | dessa casa se mudaron |
| 327:21 | ca os calcannares ambos | pelos lombos os sentiu |
| 328:15 | Ca este logar é pósto | ontr' ambos e dous os mares, |
| 328:17 | que chaman Mediterrano; | deis i ambos e dous pares |
| 345:78 | ambos do fógo e 'n salvo | os fora entôn põer. |
| 354:38 | e sempr' ambos de nós hajan | pïedade e mercee. |
| 355:31 | Eles indo per caminno | ambos per ũa montanna, |
| 359:13 | Estes ambos o servían | muito, de que gran sabor |
| 392:26 | ⌧ que ambos lo cofondessen | se fezéra tal loucura |