| 17:46 | “Sennor, acórre a túa coitada.” |
| 49:13 | E ar acórre-nos aquí |
| 80:2 | de Déus, acórre-nos, Sennor. |
| 107:19 | que acórre-las coitadas |
| 155:2 | acórre Santa María | a quena sabe rogar. |
| 173:21 | ca sempr' ela nos acórre | enas coitas que havemos, |
| 174:32 | que nos acórre nas coitas | macar somos pecadores, |
| 184:4 | acórre e dá saúde. |
| 199:36 | acórre aos coitados | e perdõa a quen ll' érra, |
| 242:6 | mui tóst' acá nos acórre | sa vertud' e séu poder. |
| 255:112 | acórre sempre: non quis nulla vez |
| 260:15 | viv', e que nos acórre, |
| 266:26 | que sempr' aos séus acórre | nas grandes coitas e val. |
| 273:2 | sempre nas cousas minguadas | acórre e dá conssello. |
| 275:50 | que sempr' acórre con séu ben e non fal. |
| 289:28 | lle valeu, que sempr' acórre | de grad' aos pecadores, |
| 303:24 | acórre-m' a esta coita | tu que és tan pïadosa |
| 303:25 | que acórre-los coitados; | porên, Sennor precïosa, |
| 313:45 | Acórre-nos, Sennor bõa, | pois poder hás end' e sen, |
| 313:49 | acórre-nos, Virgen santa, | ca non cuidamos a cras |
| 318:10 | con nósso ben e acórre- | nos cada u é mestér. |
| 322:8 | de doores e de cuitas | acórre con pïadades. |
| 333:54 | porque tan apóst' acórre | a quen por ela confía. |
| 339:3 | Ca acórre en coit' e en pesar |
| 339:5 | e acórre nas tormentas do mar; |
| 357:12 | chorando muit' e dizendo: | “Sennor, acórre-m' aginna, |
| 363:2 | que nos tan cedo acórre quando a chamamos. |
| 375:5 | acórre con pïadade |
| 383:36 | “Acórre-me, Glorïosa, | a Vélla Santa María |
| 393:22 | mas non quis a que nas coitas | acórre e dá conórte. |