| 16:37 | ‘Ave María’, d' hoj' a un ano, sen falir, |
| 16:40 | e tod' ess' ano sas Aves-Marías rezou, |
| 16:44 | de comprir o ano, cuidand' haver sa sennor, |
| 16:61 | tanto que est' ano rézes por mi outra vez |
| 16:66 | na cima do ano foi-o consigo levar. |
| 26:11 | por un que cad' ano ía, |
| 43:16 | que con séu peso de cera | a un ano llo trouxésse |
| 53:19 | Depois a cabo dun ano | lle rogou que o alí |
| 64:63 | E assí esteve un ano e ben un mes, |
| 75:48 | ten a mórt' há mais dun ano, | e pero non é finada.” |
| 103:21 | monj' algũa vez no ano, | quando sal ao vergéu. |
| 105:47 | Desta guisa passaron ben un ano, |
| 125:75 | Esto non será dest' ano, | per bõa fé, nen deste mes; |
| 131:33 | ben atá un ano e dar ofreçôn, |
| 131:36 | que en tod' ess' ano a comer lle déu |
| 131:51 | Des que desta guisa séu ano compriu, |
| 132:48 | que casass' en aquel ano; |
| 145 | Como San Joán, patrïarca de Alexandría, déu quant' havía a póbres en ũu ano caro. |
| 166:9 | e ũa livra de cera | cad' ano ll' oferería; |
| 175:16 | e que muitas falssidades | fazía sempre cad' ano, |
| 187 | Esta cantiga é do mõesteiro de Jerusalen, como lles déu Santa María muito trigo en un ano caro e depois muito ouro. |
| 187:36 | que nos acorrer queira en este ano tan gréu, |
| 226 | Esta é do mõesteiro d' Ingratérra que s' afondou e a cabo dun ano saiu a cima assí como x' ant' estava, e non se perdeu null' hóme nen enfermou. |
| 227:8 | que ía a Vila-Sirga | cada ano sen vergonna |
| 247:9 | oferecess' i cad' ano; | mas porque céga nacera, |
| 256:7 | Esto foi en aquel ano | quand' o mui bon Rei gãou, |
| 258:15 | Mas aquel ano tan caro | foi, que todo despendeu |
| 274:36 | deste día a un ano | serás mórto, éu o sei; |
| 304:14 | muitas vezes eno ano, | e háno ja por costume. |
| 311:12 | no ano, e amizade | havía con un borgês; |
| 328:63 | e disso com' en sannudo | al Rei: “Non sáia dest' ano |
| 334:31 | E assí andou un ano | tolleit' e fóra de sen, |
| 335:20 | quanto de comer havía | déra en un mao ano |
| 335:27 | com' andamos lazerados | con est' ano tan minguado.” |
| 338:24 | Pois ben a cabo do ano | foron aa grand' eigreja |
| 348:32 | Mais depois ben a un ano | fez hóste sobre Grãada, |
| 405:21 | colgado todo o ano, |